THEEFAMILIE

De allereerste nacht in China. Het land van thee. Ik slaap vlakbij de theevelden en de theefabrieken in Wuyishan China. Ik heb vroeg met mijn lieve gids afgesproken. We gaan op pad vandaag.

 

 

gewoon uittuffen

Na een goede nacht slaap, is het tijd voor een ontbijt. Ben heel benieuwd wat ik ga aantreffen. Mijn gids en ik eten samen. Zodra ik ga zitten, krijg ik een warm kopje Nescafé. En je kan het je niet voorstellen misschien, maar de geur daarvan ruikt ontzettend vertrouwd. Vooral tussen al die hartige smaken en geuren, dus ik drink hem. En lekker! Dan krijg ik rijstsoep, wat smaakt naar, ja, rijstsoep. Zelf zou ik hem een beetje op smaak brengen met wat basterdsuiker en kaneel en dan is hij denk ik best lekker. Toch heb ik me voorgenomen alles te eten. Dus ook deze rijst die voor mijn gevoel nog niet is afgegoten. Alles went. Dit vast ook. Verder liggen er kleine schaaltjes waar je wat dingen af kan pakken. Dat vind ik mooi. Zelf kiezen. Er liggen nootjes en groenten maar ook kleine visjes. Go with the flow en eet alles. Dan krijg ik gebakken ei met soya. Smaakt allemaal erg goed. Ik eet alles op, behalve de paar nootjes die door de moeilijke eetomstandigheden (stokjes) mijn mond niet halen. Schijnt niet erg te zijn want als je iets niet lust of als er een schilletje of graatje in je mond zit, tuf je die gewoon uit. Perfect ;).

 

de theemeester

Na het ontbijt stappen we in de auto, op pad. We gaan snel naar de fabriek van de familie van mijn gids. De allerlaatste thee van het seizoen wordt daar vandaag verwerkt en ze hebben op mijn komst gewacht. De fabriek is vlakbij en ik kijk mijn ogen uit in het dorp. Overal theewinkels, kilometers lang. Bijzondere stad. Als je de thee weghaalt is er een enkele supermarkt over. En belangrijker, iedereen verdient zijn geld in de thee. Als we arriveren bij de fabriek is die veel kleiner dan ik verwacht had. Hier zijn theefabrieken niet vergelijkbaar met die ik in Europa zag. Hier in Wuyishan zijn ze vaak klein. Ook woont de familie er bijna altijd in of naast. Iedereen in de familie werkt samen in het bedrijf. Allemaal om de thee zo lekker mogelijk te krijgen. Bijzonder is dat er voor de deur een theetafel staat. Iedereen die wil kopen kan hier al wat proeven. Ben je een serieuze klant, dan mag je naar een speciale ruimte boven om te proeven. En zoals ik dit in de boeken heb gelezen, is er een theemeester. De man met de meeste ervaring is altijd aan het kijken: is de thee al klaar? Kan er geplukt worden? Moet de thee nog wat langer in de oven? Deze man stuurt een aantal mannen aan. Vrij lichamelijk werk, veel bladeren van de ene plek naar de andere verplaatsen. En allemaal tamelijk snel, maar secuur.

 

thee bakken

De stappen die de thee doorloopt in de fabriek na het plukken worden me nu veel duidelijker. Hoewel dit volgens mij soms ook op gevoel gaat, zoals bij één van de laatste stappen: het bakken van de thee. De theebladeren draaien rond in een mega oven, gestookt op hout of kolen. Zo worden de bladeren “gebakken”. Als de theemeester twee keer wil bakken omdat de thee dit nodig heeft, doet hij dat gewoon. Dus er zijn wel hoofdlijnen, maar er wordt zeker met gevoel thee gemaakt hier. Mooi om te zien. Het duurt wel een uur voordat we alle stappen hebben gehad. Ik sta zo maar een beetje te kijken en wil eigenlijk heel graag meehelpen. Ik vraag het aan de theemeester en het mag! Ik leg mijn camera en opschrijfboekje weg, stroop mijn mouwen op en ga aan de slag. Heerlijk! Ik ben mijn eigen thee aan het verwerken. Yes! 

 

 

Deze blog gaat over No.026 - Jin Jun Mei en No.011 - Zheng Shan